Skip to main content

โอกินาว่า : รู้แค่ว่าเป็นเกาะ 3

150
head3.2

 

OKINAWA
โอกินาว่า รู้แค่ว่าเป็นเกาะ (3)

 

ตื่นเช้าอีกเช่นเคย เลยออกไปเดินสำรวจละแวกที่พักดูเสียหน่อย วนไปวนมาเจอ Familymart ขนาดใหญ่มากใกล้ๆ นี่เอง เลยจัดกาแฟร้อน 1 แก้วกับไก่ทอดเหงาๆ 1 ชิ้น แม้แต่ในตัวเมืองเองก็มิได้วุ่นวายอะไรกันมากมายในยามเช้า หรือเพราะมันเป็นวันอาทิตย์ก็ไม่รู้สินะ อยู่ข้างนอกอยู่เกือบชั่วโมงถึงค่อยเดินกลับที่พัก พวกพี่ๆ เตรียมตัวกันเกือบเสร็จแล้ว ข้าพเจ้าอาบน้ำอาบท่าแต่งตัวแล้วเดินไปเจอกันที่ Familymart สาขาที่เพิ่งจะไปมา

 

oki31

 

oki32

 

oki37

 

oki34

 

oki35

 

oki38

 

oki39

 

หลังทุกคนกินอาหารเช้ากันเรียบร้อย พี่ใหม่พาพวกเราไปยังฐานทัพใต้ดินของญี่ปุ่นสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 ซึ่งมีพิพิธภัณฑ์อยู่ด้านนอกให้ชมที่มาที่ไป เพราะในช่วงสงคราม เกาะโอกินาว่าถือเป็นจุดยุทธศาสตร์สำคัญที่ทางทหารสัมพันธมิตรมุ่งเข้าโจมตีและต้องยึดให้ได้ ก็นับถือในความรักชาติและความพยายามญี่ปุ่นจริงๆ ที่สู้จนสุดใจ ค่อยๆ ลงไปขุดภูเขาให้เป็นอุโมงค์ มีห้องประชุมวางแผน, ห้องพยาบาล, ห้องพักของทหารที่เอาไว้นอนและยืนหลับ แต่สุดท้ายก็พ่ายแพ้สงคราม นายพลหัวหน้าพาลูกน้องคว้านท้องตาย ตอนเปิดถ้ำออกมาเมื่อปี 1970 เจอโครงกระดูกข้างในถึง 2,000 กว่าร่าง สงครามก็เป็นเช่นนี้เสมอ

 

oki312

 

oki314

 

oki313

 

ดูซากอดีตเสร็จ พี่ใหม่บอกเดี๋ยวไปกันต่อ ไปดูโรงเกลือ คิดในใจทำไมต้องไปดูโรงเกลือวะ มีรองเท้าเยอะเหรอ ไม่น่าใช่มั๊ง เมื่อวานโรงเบียร์วันนี้โรงเกลือ อ่ะ โอเค ไปกัน ขับรถขึ้นเหนืออีกเช่นเคย แต่ไปเลาะทางชายหาดอีกฝั่งหนึ่ง เจอหาดสวยน้ำใสก็แวะกันสักหน่อย แต่รอบนี้ไม่มีจิมบีมจึงอยู่กันแป๊บเดียวแล้วไปต่อ สุดท้ายก็มาถึงโรงงานเกลือ ‘นุจิมาสึ (Nuchi Masu)’ มีความหมายว่าเกลือแห่งชีวิต ลมเย็นสบายดี เดินขึ้นไปโรงงานเขาก็มีคนคอยแนะนำนิดหน่อยว่ากระบวนการผลิตเกลือที่นี่เป็นอะไรยังไง เกลือของที่นี่พิเศษกว่าที่อื่นตรงที่มีจำนวนแร่ธาตุมากที่สุดในโลก ได้รางวัลกินเนสส์บุ๊ค มีประโยชน์ต่อร่างกายต่างๆ นานา เลยนำมาพัฒนาเป็นผลิตภัณฑ์ที่หลากหลาย ตั้งแต่ล้างตา สระผม อาบน้ำ แค่เอาไว้กินก็มีหลายชนิดให้เลือกจนงง สมเป็นญี่ปุ่นที่สุดได้ขนาดนี้จริงๆ เลยนึกขึ้นมาได้ว่าวันแรกที่ไปกินไอติม ทำไมไอติมรสแนะนำประจำเมืองถึงเป็นมันม่วงและเกลือ ก็เพราะโอกินาว่ามีดีที่มันม่วงแล้วก็เกลือนี่เอง ก็เลยจับสองอย่างมาอยู่ในไอติมได้ ถ้ามีนกกาเหว่าเป็นของดีอีกอย่างไม่รู้จะจับมาทำไอติมด้วยหรือเปล่าสินะ กินไอติมกันคนละอัน เดินออกจากโรงงานมาหน่อยก็จะมาเจอจุดชมวิว มองเห็นแหลมชื่ออะไรสักอย่างยื่นออกไป ก็เป็นทิวทัศน์ที่สวยงามดี ใช้เวลาอยู่แถวโรงเกลือกันสักพักก่อนจะออกมาหามื้อเที่ยงกินกัน

 

oki319

 

oki318

 

oki317

 

oki316

 

oki315

 

พี่ใหม่บอกมีตลาดปลาอยู่อีกอันแถวนี้ เลยจอดพักทานอาหาร สั่งกันเป็นชุดๆ เช่นเคย ข้าพเจ้าต้องป้องกันโดยเดินไปซื้อไก่ทอดมากินด้วย พี่ซ้ง พี่จอห์น พี่เชา สั่งกุ้งยักษ์มาเลย ข้าพเจ้าแค่เห็นก็ผื่นขึ้นแล้ว หลังมื้อเที่ยงที่ก็ล่วงไปบ่ายสอง เราเดินออกมาพักแถวๆ นั้น เห็นด้านข้างเป็นสนามเบสบอลพอดี แล้วก็มีเหล่าเด็กๆ กำลังแข่งเบสบอลเลยขอไปยืนดู ถึงจะดูไม่รู้เรื่องแต่สนุกกับการเห็นเด็กตัวเล็กมากๆ มุ่งมั่นตั้งใจ ผู้ปกครองก็พากันมายืนเชียร์ กองเชียร์ของ 2 ทีมก็ตั้งใจเชียร์ สนุกสนานกันใหญ่

 

oki323

 

oki322

 

oki321

 

oki322

 

oki320

 

เราเดินทางต่อไปยังเป้าหมายสุดท้ายของวัน คือซากปราสาทอีกแล้ว คราวนี้ชื่อ ‘ปราสาทคัสซึเรน (Katsuren Castle Ruins)’ ซึ่งก็ถือเป็นมรดกโลกเช่นเดียวกับหลายๆ ซากปราสาทของโอกินาว่า เวลานี้เงียบสงบมากเพราะเย็นย่ำแล้ว นักท่องเที่ยวบางเบา ที่นี่วิวทะเลกว้างขวางกว่าปราสาทนาคิจินเมื่อวันก่อน มองไปที่ท้องทะเลยังเห็นเรือรบของอเมริกันหลายลำเคลื่อนที่ไปมาอยู่ เพราะปัจจุบันนี้ก็ยังมีฐานทัพอเมริกันตั้งอยู่ที่นี่ ทั้งท้องฟ้าและนาฬิกายืนยันแล้วว่าใกล้ค่ำ รีบเดินทางกลับเข้าเมืองกันเถิด คืนนี้เป็นคืนสุดท้ายของที่นี่แล้วหรือนี่ เวลาช่างผ่านไปเร็วจริงๆ

 

oki324

 

oki325

 

ไปแวะอิออน (Aeon Mall) ระหว่างทางจับจ่ายใช้สอยซื้อของฝากกัน ก่อนเดินทางต่อกลับเข้าสู่เมือง ขนของขึ้นที่พักเตรียมตะลุยราตรีคืนสุดท้าย มองหาร้านที่มีดนตรีสดน่านั่งเสียหน่อย ก็ไปเจอกับร้านที่ผ่านเมื่อวานนี้ตอนดึกแต่มันปิดแล้ว คือร้าน Parker’s Mood Jazz Club อยู่บนชั้นห้า พากันขึ้นลิฟท์ไป ร้านไม่โหวกเหวก เปิดเพลงแจ๊ซซ์เบาๆ มีคนนั่งหน้าบาร์นิดหน่อย นั่งที่โต๊ะอีก 2 คน กลุ่มเราเลือกนั่งหน้าเวทีเลย ถามพนักงานว่ามีดนตรีไหม เธอตอบว่ามี อีกแป๊บนึง ชายท่าทางเป็นเจ้าของร้านยังไม่แก่ทั้งก็ไม่ได้หนุ่ม หัวโล้น ขึ้นไปจับกีตาร์ Gibson เสียบตู้แอมป์ คุณลุงใส่สูทเดินไปที่เปียโนแล้วก็เริ่มบรรเลงเพลงแจ๊ซซ์ทั้งคุ้นหูบ้างไม่คุ้นหูบ้าง ฟังไป ดื่มไป ดูดไป เวลาผ่านไปเร็วจนเที่ยงคืนกว่า ร่ำลาเจ้าของร้านแล้วพวกเราก็พากันเดินออกมาทางจะกลับที่พัก ถึงสี่แยกบริเวณใกล้รถไฟใต้ดิน เจอกลุ่มคนและเสียงดนตรีที่ดังมาจากเครื่องขยายเสียง ใช่แล้ว มีญี่ปุ่น 2 คนกำลังเล่นดนตรีเปิดหมวก แต่น่าจะเป็นช่วงท้ายๆ ของคืนแล้วเพราะเวลาก็ดึกมากแล้ว มีคนอีกกลุ่มยืนเชียร์ร้องและเต้นตาม พวกเราเลยแวะดู ร่วมสนุกไปกับเขา 2 คนร้อง 4-5 คนก็ผลัดกันออกมาเต้น ถ้าเดาๆ ก็น่าจะเป็นเพลงพื้นถิ่นของโอกินาว่า ที่มีลักษณะการเต้นเฉพาะตัว รวมทั้งการร้องสร้อยส่งให้กัน สนุกสนานดี ก่อนที่นักดนตรีของเราจะบอกว่ามี CD มาขาย เลยขอเงินพี่ใหม่ไปซื้อมา 1 แผ่น แล้วพี่ใหม่ก็เป็นฑูตสัมพันธไมตรีไปขอพื้นที่ให้เราร่วมแจม คราวนี้ก็สนุกสนานกันใหญ่เลย ถามพ่อหนุ่มท่านนั้นว่าร้อง ‘Soramo toberu hazu’ ได้ไหม แกตอบว่าได้ เราก็เลยเล่นเพลงนี้กัน ก่อนจะปล่อยพื้นที่ให้เราร้องไปอีก 2-3 เพลง แล้วก็มาขอบคุณจับไม้จับมือแลกข้อมูลการติดต่อกันเอาไว้ แถมให้ CD อีกอัลบั้มหนึ่งมาด้วย เป็นอีกหนึ่งค่ำคืนที่ประทับใจอย่างยิ่ง

 

oki326

 

oki327

 

oki328

 

oki329

 

เช่นเคย ระหว่างทางกลับบ้าน ผ่านร้านสะดวกซื้อ ไม่แน่ใจว่าลอว์สันหรือแฟมิลี่มาร์ท แต่พวกเราก็พากันหยิบแอลกอฮอล์ไปเพิ่มเติมต่อกันที่พัก ก่อนจะหลับกันไปในคืนสุดท้าย ณ โอกินาว่า


 

Profile picture for user Harmonic22@gmail.com

Wicha Teddaroon

เป็นคนขี้เกียจที่ชอบทำอะไรหลายๆอย่าง ถึงไม่ค่อยดีสักอย่าง แต่ก็มีความสุขดี

https://www.facebook.com/chorhormor