Skip to main content

โอกินาว่า : รู้แค่ว่าเป็นเกาะ 1

237
heading2

 

เมื่อกลางเดือนกันยายนได้รับคำชวนจาก ‘พี่ใหม่’ รุ่นพี่คณะวิศวะว่าแกและเพื่อนๆ จะไปโอกินาว่ากันตอนเดือนพฤศจิกายน ถามว่าสนใจไหม สนใจสิครับ ปกติก็ชอบเที่ยวอยู่แล้ว ละนี่มีคนมาเป็นเจ้ามือให้ไฉนเลยจะปฏิเสธ คงเพราะมีพี่จัดการนั่นนี่ให้ ทำให้ทริปนี้โดยส่วนตัวแล้วไม่รู้ข้อมูลอะไรเลยว่าไอ้ที่จะไปมันคืออะไร ‘โอกินาว่า’ เคยได้เห็นผ่านๆ ตามหนังสือประวัติศาสตร์สงครามโลกมาบ้าง แต่ก็ไม่รู้ว่ามันอยู่ตรงไหนวะเนี่ย พอช่วงใกล้เดินทางนั่นล่ะถึงมาเห็นๆ ผ่านตาในเฟซบุ๊กที่คนโพสต์รูปปลาตัวใหญ่ๆ ในอะควาเรียมยักษ์ เลยหาข้อมูลเพิ่มบ้างว่า อ่อ โอกินาว่ามันเป็นเกาะๆ อยู่ใต้สุดของญี่ปุ่นนี่เอง

 

เช้า

 

ทริปนี้พี่ใหม่จัดการทุกอย่างไว้ให้หมด ทั้งที่พักที่เที่ยวและการเดินทาง ข้าพเจ้ามีหน้าที่แค่ไปให้ถึง กทม. เท่านั้นเอง ทั้งทริปนี้เราจะมีกัน 6 คน เป็นรุ่นพี่วิศวะ 4 คน และภรรยาพี่เขา 1 คนก็เป็นศิษย์เก่าสื่อสารมวลชน มช. เช่นกัน เจอกันพร้อมหน้าที่สุวรรณภูมิก็เตรียมตัวเดินทาง หมดกันไปคนละ 2 - 3 ขวดเบียร์ งีบรอสักพักขึ้นเครื่องหลับสบาย ตื่นลืมตามาพร้อมแสงอาทิตย์ยามเช้า ลงเครื่องปุ๊บนั่งรถไฟฟ้าไป 7 สถานี พี่ใหม่พาเราไปเอารถที่เช่าไว้ก่อนแล้ว เป็นนิสสัน ซีรีน่า 8 ที่นั่ง พอรวมกระเป๋าคน 6 คนกับกระเป๋ากีตาร์ 1 ตัวก็เป็นอันว่าพอดีเป๊ะ

 

เอารถ

 

รถ

 

ค่อยๆออกจากตัวเมือง ‘นาฮะ (Naha)’ ซึ่งเป็นที่ตั้งของสนามบินและอยู่ทางตอนใต้ของเกาะ ค่อยๆ ขึ้นเหนือ พี่ใหม่บอกปลายทางวันนี้คือ ‘อะควาเรียมชูราอูมิ (Okinawa Churaumi Aquariam)’ ที่มีไอ้ปลาวาฬตัวใหญ่ๆ นั่นล่ะ ข้าพเจ้าก็ตื่นเต้นใหญ่เลย เพราะไม่คิดว่าจะได้ไปเที่ยวที่แลนด์มาร์คกับเขาบ้าง เวลาไปไหนไม่ค่อยได้เข้าชมอะไรพวกนี้เพราะมันเสียค่าเข้านั่นเอง เราไปแวะตลาดปลาขนาดใหญ่ มีสัตว์ทะเลสดๆ มากมายรอให้รับประทาน ก็เสือกเป็นความจ่อยส่วนตัวที่มักจะแพ้อาหารทะเลบ้างไม่แพ้บ้าง เลยทำให้ไม่รู้ว่าตอนไหนจะแพ้ เพราะฉะนั้นกันไว้ดีกว่าแก้ กินข้าวกล่องไก่ทอดจ่อยๆ ไปละกัน  เกิดมีอาการที่ต่างแดนจะลำบากเอา หลังอาหารก็พากันไปหากาแฟ ซึ่งก็ไปเจอเอาในอาคารอะไรสักอย่าง กาแฟก็จืดจางพอถูไถไปได้ แวะเช็คอินห้องน้ำญี่ปุ่นไปหนึ่งรอบก่อนจะไปเจอศาลาโฟรโมสต์ ร้านไอติมนั่นเอง แต่ชื่อยี่ห้อเปลี่ยนเป็น Blue Seal แล้วก็มีไอติมซิกเนเจอร์ประจำร้านคือ รสมันม่วงกับเกลือ ความรู้สึกตอนนั้นงงมากว่ามันมาอยู่ด้วยกันในไอติมได้ยังไง มันม่วงยังพอเข้าใจ แต่ทำไมต้องเกลือ รสชาติก็อร่อยดี ก่อนจะเดินทางต่อไปยังอะควาเรียม

 

ตลาดปลา

 

ข้าวกล่อง

 

ถนน

 

ศาลา

 

พนักงาน

 

เด็ก

 

ไอติม

 

อะควาเรียมชูราอูมินี้ตั้งอยู่ริมทะเล ใหญ่มโหฬารมาก มีหลายจุดให้เดินชม ทั้งบ่อเต่า บ่อพะยูน และสระปลาโลมาแสนฉลาด บริเวณเหล่านี้ชมฟรี ก่อนจะเข้าตัวอาคารที่เป็นพิพิธภัณฑ์และแหล่งรวมสัตว์ทะเลมากมายตั้งแต่น้ำตื้นยันลึกสุดๆ มีห้องวิจัยฉลาม มีสัตว์แปลก รวมทั้งพระเอกของเรา  ฉลามวาฬขนาดยักษ์ 2 ตัวในทะเลจำลองขนาดใหญ่ เสร็จสิ้นจากอะควาเรียมนี้ก็เย็นย่ำค่ำพอดี พี่ใหม่พาเดินทางต่อไปยังที่พักซึ่งอยู่ห่างจากจุดนี้ 10 กิโลนิดๆ แวะร้านสะดวกซื้อ 1 ใน 2 แบรนด์ดังของเกาะคือ Lawson อีกอันก็ Familymart ซึ่งจะพบเจอเป็นระยะๆ ไม่ว่าจะออกนอกเมืองขนาดไหนก็จะมีร้านเหล่านี้ตามไปด้วย

 

อะควาเรียม1

 

อะควาเรียม2

 

อะควาเรียม3

 

อะควาเรียม4

 

อะควาเรียม5

 

อะควาเรียม6

 

อะควาเรียม7

 

เราแวะซื้อเครื่องดื่มกันเสียเป็นส่วนใหญ่ ก่อนเข้าที่พักชื่อ Annex เป็นบ้านญี่ปุ่นหลังหนึ่งเลย ถามราคาจากพี่ใหม่แกบอกว่าตกคืนล่ะ 1,700 บาทเท่านั้น!! เยี่ยมมาก หลังใหญ่มีเครื่องอำนวยความสะดวกครบ เสียดายประตูห้องน้ำปิดไม่ได้ เอาข้าวของวางไว้เสร็จ เดินออกไปแถวนั้นเจอแต่ความมืดและความเงียบ ถือเป็นนอกเมืองที่เงียบมากๆ แต่ก็มีร้านอาหารญี่ปุ่นอยู่ประปราย เราแวะร้านปิ้งย่าง สั่งปิ้งย่างเป็นไม้ๆ กับข้าวปั้นมานั่งกินพร้อมจิบโชจู ‘อะวาโมริ’ ที่เป็นโชจูทำจากข้าวชนิดพิเศษเฉพาะที่โอกินาว่าเท่านั้น

 

ลอวสัน

 

บ้าน

 

ปิ้งย่าง

 

จบมื้อค่ำเอายังไงกันต่อดี พี่ซ้งค้นๆ จากแผนที่ในมือถือ บอกว่าแถวนี้มี Music Bar อยู่ สนใจไปดูกันไหม เราก็พากันขับๆ วนหาจนเจอ เป็นตึกหงอยๆ มีป้ายเหงาๆ อยู่อันหนึ่งว่า Music Bar Ondo ดูแล้วทำไมมันเงียบจัง นี่วันศุกร์นะ!! พี่ซ้งลงไปเซอร์เวย์พร้อมกลับมาบอกพวกเรา “ความสนุกมันอยู่ที่พวกมึงแล้วล่ะ” ด้วยยังไม่ค่อยเข้าใจก็เลยไปกัน ไหนๆ ก็มาถึงตรงนี้แล้ว ซักคนล่ะขวดค่อยกลับ เดินเข้าไปเงียบจริงๆ มีคนอยู่ในร้านเสีย 5 คน นั่งหน้าบาร์ 3 คน เป็นเจ้าของร้าน 1 พนักงานอีก 1 ถึงจะเงียบ แต่จากการตกแต่งร้านและเสียงเพลงที่เปิดพบว่าร้านนี้ไม่น่าจะธรรมดา น่าจะเป็นบาร์ดนตรีระดับดีเลยทีเดียว มีเวทีที่มีเครื่องดนตรีคุณภาพดีครบวงวางอยู่ มองในจอโทรทัศน์เป็นภาพวิดีโอคอนเสิร์ตของศิลปินที่เคยมาเล่นที่นี่ เข้าไปในห้องน้ำมีโปสเตอร์กิจกรรมดนตรีหลากหลายที่จัดที่นี่เป็นระยะๆ น่าสนใจมาก แค่คืนนี้มันเงียบเฉยๆ

 

เอายังไงดี มาถึงนี่แล้ว เชื่อมาเสมอว่าเสียงดนตรีมันทำให้เรามีบทสนทนาและเพื่อนใหม่ๆ ได้ แม้จะคุยกันด้วยภาษาไม่ค่อยรู้เรื่อง พี่ใหม่เลยไปถามเจ้าของร้านว่าขอเล่นดนตรีได้ไหม แกก็ทำหน้างงๆ ยิ้มๆ บอกว่าได้ๆ เชิญๆ ข้าพเจ้าก็ขึ้นไปนั่นล่ะ เล่นๆ ร้องๆ เพลงเดิมๆ ที่เล่นอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน เพลงเก่าๆ ที่เล่นมาหลายๆ ปี แต่มันจะกลายเป็นเพลงใหม่เสมอเมื่อเรานำมันมาเล่นในที่ใหม่ๆ ครั้งนี้ก็เช่นกัน จบเพลงแรก เสียงปรบมือลั่น ต่อเพลง 2 - 3 - 4 - 5  จนจบ ขอตัวลงมานั่งกินดื่ม 5 คนในร้านปรบมือชื่นชมกันดัง เข้าไปพูดคุยนิดหน่อย เจ้าของร้านแกก็ขอแอดเฟซบุ๊กไป ที่นั่งหน้าบาร์ดูเหมือนจะเป็นเหล่านักดนตรีเช่นกันก็ยิ้มแย้มพูดคุย เจ้าของร้านขอเลี้ยงเบียร์ไปขวดหนึ่งเป็นการขอบคุณที่ไปเล่นดนตรีให้เขา แล้วก็ร่ำลากัน

 

เล่นดนตรี

 

กลับสู่ที่พักของเรา พบว่าบ้านด้านหลังที่มีอีกห้องใหญ่ๆ มีลูกค้าจากไต้หวันมานอน เราเลยเลี่ยงที่จะกินดื่มกันต่อข้างนอก กลัวจะไปรบกวน กลับมาปาร์ตี้เบียร์และมาม่า ข้าวปั้น ของทอดอีกสักพักก่อนเข้านอน เป็นวันแรกที่คุ้มค่ามาก ข้าพเจ้าน่าจะหลับเป็นคนหลังๆ จึงได้ฟังเสียงมโหรีการกรนจากพี่ๆ อย่างเพลินใจ โชคดีว่าพกหูฟังมาด้วยเลยเปิดเพลงกล่อมตัวเองหลับไป...

 

เรื่อง / ภาพ  Cha Harmo

www.facebook.com/chorhormor

https://www.instagram.com/chaharmo/

Profile picture for user Harmonic22@gmail.com

Wicha Teddaroon

เป็นคนขี้เกียจที่ชอบทำอะไรหลายๆอย่าง ถึงไม่ค่อยดีสักอย่าง แต่ก็มีความสุขดี

https://www.facebook.com/chorhormor