Skip to main content

Fifty Shades of Green 3 : สบเมย

216
head2


Fifty Shades of Green 3

สบเมย

ปวดหัวเลย ผลจากการประชุมเมื่อคืน อาบน้ำอาบท่าเดินสะโหลสะเหลลงมาเจอข้าวต้มและชาวคณะทองกวาว เลยถามย้ำว่าพี่มีฐานกับเค้าด้วยใช่ไหม คำตอบคือใช่จ้ะพี่ โอเค มีก็มี สรุปไม่ต้องไปมันล่ะดอยเดยอะไรกัน

ข้าวต้ม


ยามเช้าหลังฝน พื้นดินฉ่ำฝนโดนแสงอาทิตย์ทาบทา ฝูงหมาหยอกล้อกัน เด็กนักเรียนทยอยเดินออกมาเตรียมตัวเข้าแถว แว่วเสียงทรัมเป็ตบ่งบอกความพยายามจะไปให้ถึงโน๊ตปลายทาง เพื่อผสมผสานกันออกมาให้ครบคู่เกิดเป็นคอร์ด มือใหม่ย่อมต้องใช้ความพยายามมากกว่าผู้แก่ประสบการณ์ พี่คอยเดินมาแนะนำน้อง ที่นี่มีวงดุริยางค์ขนาดเล็ก ใช้วิธีการสอนกันรุ่นต่อรุ่นโดยมีครูดนตรีอยู่ 1 คน เด็กที่นี่ใน พ.ศ. นี้ เอาจริงๆ มีทุกอย่างมาจ่ออยู่ที่หน้าจอมือถือแล้ว ที่สำคัญคือขาดคนเริ่มต้นชี้แนะ เพราะถ้าเปิดทางให้ได้ สาระความรู้มีรอให้ค้นคว้าฝึกฝนและเรียนรู้อยู่แล้ว

หมา

 

ทรัมเปต

เริ่มกิจกรรม ค่ายทองกวาวบานที่สบเมยปีที่ 4 นักเรียนเลือกไปตามฐานที่ตนสนใจ ปรากฏฐานข้าพเจ้าเด็กมากันเพียบ คงคิดว่าสบายสุดมานั่งฟังเพลง มีกีตาร์วางอยู่ เอาเข้าจริงก็เป็นการเล่าประสบการณ์ตัวเองต่อจากเมื่อคืน เล่าว่าทุกวันนี้ในโลกเรามันมีอาชีพที่หลากหลายนะ ให้พยายามหาความรู้จากหนังสือ จากอินเทอร์เน็ต หาแรงบันดาลใจให้ตัวเองใช้ชีวิต เล่าถึงอาชีพที่เกี่ยวข้องกับดนตรีว่ามันมีอะไรบ้าง

ทองกวาวบาน


เอิร์ท เด็ก ม.4 ดูกระตือรือร้นกับดนตรีมาก เข้ามานั่งแปะข้างๆ ถามว่าเล่นกีตาร์ร้องเพลงเป็นไหม เอิร์ทบอกว่าได้ ก็เลยอ่ะเล่นเลย เล่นให้ฟังหน่อย เอิร์ทก็เขินอายอยู่นั่น ปากบอกอยากเป็นนักดนตรีจะมาเขินอายได้ยังไง เลยชวนเพื่อนอีกคนให้มาเล่นกีตาร์แล้วตัวเองร้อง เปิดมือถือดูเนื้อ ร้องเพลง ‘ความลับในใจ’ ของสิบล้อ เอิร์ทบอกว่าชอบดนตรีมาก ฝึกเองไม่รู้ทฤษฎีอะไร รู้แต่จับคอร์ด ก็เลยแนะนำนั่นนี่ไป ด้วยความประทับใจล่ะมั๊ง เอิร์ทเลยเอ่ยมา “พี่ครับขอแลกปิ๊กกีตาร์กับพี่ได้ไหม แต่ผมลืมหยิบมาจากห้อง ขอปิ๊กของพี่ไว้เป็นที่ระลึกหน่อย” ด้วยเราก็เคยนะ เวลาเจอคนที่เป็นแรงบันดาลใจมันจะรู้สึกดี ยิ่งถ้าเขามอบอะไรให้เป็นที่ระลึกยิ่งประทับใจ ก็เลยหยิบปิ๊กของตัวเองกลับใส่กระเป๋าละบอกว่า “ไม่ให้ ฮ่าๆๆ ให้ไปก็ไม่มีเล่นสิ เอามาอันเดียว แพงด้วยอันนี้ ช่วงนี้จนๆ ไว้รวยแล้วจะส่งมาให้นะ ไปฝึกเยอะๆ ก่อน” ไอ้เอิร์ทคงเซ็ง 5555

เอิร์ท

 

ทองกวาวบาน

 

วาดรูป


เสร็จกิจกรรมวิชาขอตัวทุกคนไปขี่รถเล่น ถามครูรองว่ามีที่ไหนเที่ยวบ้าง ครูบอกว่าตรงไปจนถึงทางขึ้นพุ่ยโคซึ่งอยู่ซ้ายมือ แต่ให้พี่เลี้ยวเข้าไปทางขวา เข้าไปทางบ้านห้วยกองมูลจะมีจุดชมวิวสวยๆ ระหว่างทางก็สวยดีเป็นป่าเป็นอะไร พี่ก็จอดถ่ายรูปของพี่ไปละกัน แล้วพอกลับลงมา แถวๆ โรงเรียนนี่ก็มีพระธาตุดอยกู่อยู่ ถามไปว่ามีอะไร ก็ไม่มีอะไรครับมีพระธาตุอยู่บนนั้นทางขึ้นชันหน่อย แต่ขึ้นได้ ไม่ค่อยมีใครขึ้นไปหรอกเพราะไม่มีอะไร อ่าว… อ้อ แต่ขึ้นไปแล้วมองลงมาเห็นวิวสบเมยดี ลองไปดูครับ

ดอยกู่

 

ผีเสื้อ


ไปตามทางที่เธอย่อมรู้ดี ขี่ไปเรื่อยๆ ไม่เจออะไรเป็นจุดเด่น แต่สองข้างทางล้วนเขียว เขียวทุ่งนาบ้าง เขียวต้นหญ้า เขียวป่าชื้นหลากหลายความเขียว ละอองไอน้ำกระทบหน้าสดชื่นอย่างที่ใจข้าพเจ้าชื่นชอบ ป้ายทางซ้ายบอกว่าเป็นน้ำตกอะไรสักอย่างเลยแวะไปจอดรถดู พบเหล่าผีเสื้อไร้ชื่อมากมายหลายชนิดบินวนเต็มไปหมดเลย สักพักฝนเทลงมา เสื้อกันฝนก็ไม่มี กล้องที่ยืมเขามาก็กลัวจะเปียก เลยคิดว่าไม่ปงไม่ไปมันละห้วยกองมงกองมูล รอฝนซาแล้วลงดอยดีกว่า

สีหมอก


ขาลงดอยมา ผ่านจุดหนึ่งมองไปซ้ายมือเห็นป้าย ‘สวนสวรรค์’ ชื่อเข้าท่าน่าสนใจ เป็นทางขึ้นชันๆ ทางซ้าย เลยรีบหักรถพุ่งขึ้นไป ชิบหาย เป็นฌาปนสถาน เกือบเลยเข้าเชิงตะกอนไปละ เลี้ยวลงแทบไม่ทัน กลับมาขึ้นพระธาตุดอยกู่ฝนลงมาอีกรอบ ไม่ไหวละ เดินถ่ายรูปนิดหน่อย ตามกำหนดวันนี้ต้องไปเที่ยวแม่สะเรียงแล้วยังไม่ได้ไปเลย รีบกลับเข้าโรงเรียนบ๊ายบายทุกคน นัดหมายครูศรีนวลเรื่องพุ่ยโค แกบอกว่าเดี๋ยวไปด้วยให้เด็กๆ นำทางไป พี่จะนอนโรงเรียนหรือจะนอนแม่สะเรียง เราบอกขอไปนอนแม่สะเรียงดีกว่าขืนนอนโรงเรียนกับเหล่าทองกวาวจะดึกเกินเดี๋ยวไม่ตื่นอีก

เขียวดอยกู่


บ่ายแก่ๆ ถึงแม่สะเรียง เข้าที่พัก The River House เป็นบ้านเรือนไม้ ระเบียงห้องมองเห็นแม่น้ำยวมสวยงาม ขี่รถไปร้านชิงชิงเสียหน่อย เจอพี่หนุ่ยเจ้าของร้าน ถามถึงสถานที่เที่ยวต่างๆ ง่ายๆ ใกล้ๆ แถวนี้ แกบอกวันนี้มีกาดเย็น มีของป่าอาหารพื้นเมืองเยอะๆ ถ้าพี่ชาจะวิ่งก็ไปหนองตะหึกแดง แล้วค่ำๆ กลับมานั่งเล่นที่ร้าน ข้าพเจ้าทำตามทุกอย่าง ไปวิ่งก่อน ตอนกลับหลงอีก มาถึงตลาดนัดที่ว่า เดินวนไปวนมาไม่เห็นมันต่างอะไรกับตลาดนัดเลยวะ ไม่เห็นมีของป่าหรืออาหารพื้นถิ่นอะไรเลย สรุปว่าเรามาผิดตลาด จบไป

ริเวอร์เฮาส์ตลาด


ออกมาชิงชิงบาร์กะนั่งคุยสักพัก อยู่ดีๆ ก็กลับไปเอากีตาร์มาเล่นลองไฟ อยู่ดีๆ ก็มีเครื่องดื่มมาวาง อยู่ดีๆ ก็กินเข้าไป 3 ขวด อยู่ดีๆ ก็จะตี 1 พรุ่งนี้ต้องตื่นตี 5 ไปพุ่ยโค รู้งี้กูนอนเมาอยู่โรงเรียนดีกว่า นี่ต้องขี่จากแม่สะเรียงไปอีก อยู่ดีๆ ไม่ว่าดี

ชิงชิง


ผ่านมา 3 ตอนนี้ยังไม่พ้นสบเมยเลย

ตอนที่ 2 : ครูศรีนวลและค่ายทองกวาวบาน

#footprintsinmaehongson

#เที่ยวแม่ฮ่องสอน

เรื่อง / ภาพ  Cha Harmo

www.facebook.com/chorhormor
https://www.instagram.com/chaharmo/

Profile picture for user Harmonic22@gmail.com

Wicha Teddaroon

เป็นคนขี้เกียจที่ชอบทำอะไรหลายๆอย่าง ถึงไม่ค่อยดีสักอย่าง แต่ก็มีความสุขดี

https://www.facebook.com/chorhormor