Skip to main content

Fifty Shades of Green 1 : สีหมอก

392
head

 

ได้ข้อความเชิญชวนกึ่งท้าทายว่า “พี่ชา สนใจไปเดินทางเที่ยวแม่ฮ่องสอนให้ครบทุกอำเภอคนเดียวไหม?” แน่นอน สนใจมากเพราะคำว่า ‘คนเดียว’ นี่ล่ะ เอาจริงๆ ไม่ได้อยากเป็นคนโดดเดี่ยวอะไรขนาดนั้น แต่มีนิสัยส่วนตัวแย่ๆ อยู่สองอย่าง คือ ‘ขี้รำคาญ’ แล้วก็ ‘น่ารำคาญ’ ไปพร้อมๆ กัน สรุปว่าไม่ค่อยเหมาะไปไหนกับใครเยอะๆ อีกอย่างคือไม่ชอบวางแผนใดๆ อยากไปไหนก็ไป การเดินทางคนเดียวเลยสบายใจกว่า อย่างน้อยก็ไม่ต้องพาใครไปตกระกำลำบากด้วย

พอคิดเรื่องการเดินทางคนเดียวในประเทศไทยก็จะคิดถึงอีกสองสิ่งตามมา คือกีตาร์และมอเตอร์ไซค์ ไปไหนก็ได้ขอให้มีกีตาร์เล่น ไปคนเดียวขอขี่มอเตอร์ไซค์เองสะดวกดี

เคยมีคนถามว่าชอบขี่มอเตอร์ไซค์มากเหรอ?

ก็ชอบมากๆ

ชอบมากขนาดนั้นทำไมไม่ไปเป็นวินมอเตอร์ไซค์?

คือ ก็ชอบไปในที่ที่ตัวเองอยากไปไง ไม่ใช่ชอบขี่ไปในที่ที่คนอื่นจะไป

ปัจจุบันข้าพเจ้ามียานพาหนะของตัวเองอยู่ 3 คัน : ‘มะลิน้อย’ เป็นรถเต่า ตอนนี้อยู่อู่, ‘แดงน้อย’ เป็นรถช็อปเปอร์ Honda Rebel 450 CC ตอนนี้อยู่อู่เช่นกัน และ ‘สะระแหน่’ เป็นรถเก่า Honda S90 เพิ่งออกมาจากอู่ ขี่ได้ระยะสั้นๆ ไม่เกิน 1 กิโลเมตร ทำให้ชีวิตทุกวันที่ต้องเดินทางเกิน 1 กิโลเมตรต้องพึ่งพายานพาหนะผู้อื่น คือยืมรถรุ่นน้อง Honda C70 มาใช้ ซึ่งก็สามารถพาไปไกลได้หลักสิบกิโล จะให้เป็นหลักร้อยนี่คงไม่ไหว

misty

            ดังนั้นสิ่งแรกที่ต้องจัดการของทริปนี้คือหารถ แล้ว ‘วิชา’ กับ ‘สีหมอก’ ก็ได้พบกันอีกครั้ง

            (สีหมอกเป็นชื่อที่เพิ่งตั้งให้รถเมื่อก่อนจะออกเดินทางนี่ล่ะ เพราะสีรถมันเทาๆ แล้วบรรยากาศหน้าฝนที่มันก็เทาๆ รถเรากับหมอกฝนมันเลยคล้ายๆ กัน)

ข้าพเจ้าเจอสีหมอกครั้งแรกเมื่อ 7 ปีก่อนที่ภูเก็ต เป็นการไปภูเก็ตครั้งแรกกับพ่อแม่ ไปหาครอบครัวของพี่ชาย สีหมอกเป็นมอเตอร์ไซค์ยามาฮ่า นูโว เกียร์ออโต้ ตอนนั้นก็ใช้ขี่เล่นไปมาในภูเก็ต อีกหลายปีต่อมาพบกันอีกครั้งที่สุรินทร์ ตอนนั้นไปเล่นดนตรีงานแต่งงานที่นั่น สีหมอกย้ายไปอยู่สุรินทร์บ้านพี่สะใภ้ ได้ขี่สีหมอกไปกินข้าวกินกาแฟเล่นอีกครั้ง แล้วเราก็ไม่ได้เจอกันเลย 3 - 4 ปี

ทริปแม่ฮ่องสอนนี้ ด้วยพี่ชายรู้สึกหดหู่ต่อชีวิตข้าพเจ้า เลยบอกว่าจะส่งรถจากสุรินทร์มาให้ เอาไปซ่อมไปเช็คเครื่องนั่นนี่กับต่อทะเบียนโอนชื่อให้เป็นของข้าพเจ้าไปซะ จะได้มีรถใช้แบบสบายใจ

ไปรับสีหมอกวันแรก ยางหลังแบนสนิท พาไปอู่บอกช่างให้เช็คเปลี่ยนซ่อมทุกอย่างให้พร้อมเดินทางไกล ต่อภาษีต่อทะเบียนและโอนชื่อได้เลย เพื่อจะมีป้ายวงกลมและป้ายทะเบียนทันเดินทาง 24 สิงหาคม หลังจากพยายามดำเนินการทุกอย่างให้ทันแล้ว สุดท้ายก็พบว่าไม่ทัน คือไม่จบกระบวนการ ป้ายทะเบียนยังไม่ได้ ทำได้เพียงต่อภาษี เอาไงดี จะเดินทาง 10 วันโดยไม่มีป้ายทะเบียนดีไหมนะ ก็คงไม่เป็นไรมั้ง มีใบเสร็จรับเงินอยู่

มีรถแล้วก็มาวางแผนเส้นทางกันหน่อย ด้วยแม่ฮ่องสอนเป็นจังหวัดที่มีอำเภอเรียงต่อกันยาวๆ จากสบเมย แม่สะเรียงไปจบที่ปาย ก็มีแค่ 2 ทางที่จะประหยัดเวลาเดินทาง คือไปปายก่อนแล้วจบสบเมย หรือไปสบเมยก่อนแล้วมาจบที่ปาย

ontheroad

 

ประมวลผลข้อมูลที่ตัวเองรู้เกี่ยวกับจังหวัดนี้ พบว่าต่ำเตี้ยเรี่ยดินมาก เคยไปแต่ปายนั่นน่ะ มีไปขุนยวมทุ่งบัวตอง กับ อำเภอเมืองก็หลายปีมาแล้ว ไปเที่ยวตอนหน้าหนาว ละไอ้อำเภออื่นๆ นี่มันอะไรกันนะ หน้าฝนด้วย เที่ยวไหนยังไงดี มานึกได้ว่า เอ... เหมือนเห็นเพื่อนคนหนึ่งในเฟซบุ๊คเป็นครูอยู่สบเมยนี่นะ มีเพื่อนของพี่ๆ ที่เชียงใหม่มีร้านเหล้าอยู่แม่สะเรียงนี่หว่า โรงเรียนบ้านหัวแม่สุรินทร์ที่ขุนยวมก็เคยไปบริจาคของ โอเค สรุปว่าทริปนี้ ไม่เที่ยวแล้วกัน เปลี่ยนที่ทำกิจกรรมที่ตัวเองถนัดตามอำเภอต่างๆ น่าจะเหมาะกว่า เพราะตัวเองก็ไม่ได้เป็นคนชอบเที่ยวชอบกินชอบเช็คอินตามสถานที่แลนด์มาร์กอะไรเท่าไหร่ ใช้เวลาติดต่อนั่นนี่อยู่เกือบ 2 อาทิตย์ก็ได้เป็นแผนคร่าวๆ ดังนี้

  1. วันแรก สบเมย เลี้ยงอาหารเย็นเด็กๆ ที่โรงเรียนสบเมยวิทยาคม นอนโรงเรียน
  2. วันที่สอง แม่สะเรียง ทำอะไรไม่รู้
  3. วันที่สาม แม่สะเรียง เล่นดนตรีร้าน Ching Ching Bar ดื่มกินเบาๆ นอนริเวอร์เฮ้าส์
  4. วันที่สี่ แม่ลาน้อย ทำอะไรไม่รู้ นอนเฮินไต
  5. วันที่ห้า ขุนยวม ไปโรงเรียนบ้านหัวแม่สุรินทร์ นอนโรงเรียน
  6. วันที่หก แม่ฮ่องสอน ทำอะไรไม่รู้ นอนบีทู
  7. วันที่เจ็ด บ้านรักไทย ปางอุ๋ง นอนลีไวน์ บ้านรักไทย
  8. วันที่แปด ปางมะผ้า บ้านจ่าโบ่ นอนโฮมสเตย์
  9. วันที่เก้า ปาย เล่นดนตรีที่ Mojo Cafe นอนบ้านกะทิสด

จะเห็นว่ามีทำอะไรไม่รู้เป็นระยะๆ กูว่ามีผิดแผนกันบ้างแน่ๆ

pine forest

จากตั้งใจว่าวันแรกจะออกแต่เช้าตรู่ ขี่แบบสบายๆ ถึงสบเมยเตร็ดเตร่เที่ยวนั่นนี่ค่อยเข้าโรงเรียน ในความเป็นจริงกว่างานที่ค้างจะเสร็จก็เที่ยง ได้ออกจากเชียงใหม่ก็เกือบบ่าย ไปกันเจ้าสีหมอก เรามาทำความรู้จักกันดีๆ เสียหน่อยซิ

pine forest

 

รถมอเตอร์ไซค์ 120 ซีซี เกียร์ออโต้ ชายไทยอายุ 37 กระเป๋า 2 ใบ กีตาร์ 1 ตัว ระยะทางเกือบพันกิโล ในระยะเวลา 10 วัน มันจะเป็นยังไงกัน ไว้มาติดตามดู

misty

 

ตอนที่ 2 ครูศรีนวลและค่ายทองกวาวบาน

#footprintsinmaehongson
#เที่ยวแม่ฮ่องสอน

เรื่อง / ภาพ Cha Harmo

www.facebook.com/chorhormor
https://www.instagram.com/chaharmo/

Profile picture for user Harmonic22@gmail.com

Wicha Teddaroon

เป็นคนขี้เกียจที่ชอบทำอะไรหลายๆอย่าง ถึงไม่ค่อยดีสักอย่าง แต่ก็มีความสุขดี

https://www.facebook.com/chorhormor