Skip to main content

โอกินาว่า : รู้แค่ว่าเป็นเกาะ 4

86
ok41

 

OKINAWA
โอกินาว่า รู้แค่ว่าเป็นเกาะ (4)

 

ok42

 

ok43

 

ok44

 

เช้าวันสุดท้าย วันที่ตื่นสายกันที่สุด คงเพราะนอนน้อยสะสมหลายวัน แถมเมื่อคืนก็เมามันเหลือเกิน สายกันถ้วนหน้า เช็คเอาท์ออกจากที่พักแต่ต้องฝากกระเป๋าไว้ก่อนเพราะข้าวของเยอะเหลือเกิน เสียค่าฝากอีกใบละ  200 เยน

 

ok45

 

ฝากท้องกันที่แฟมิลี่มาร์ทเสร็จ พี่ใหม่บอกวันนี้จะพาไปที่แลนด์มาร์คประจำเมือง คือ ‘ปราสาทชูริ (Shurijo Castle Park)’ ซึ่งใครมาโอกินาว่าก็ต้องมาที่นี่ เพราะอยู่ในเมืองนี่ล่ะ ชูริจริงๆ ก็คือเมืองหลวงเก่าสมัยโอกินาว่ายังชื่อริวกิว พอโดนญี่ปุ่นยึด ก็เปลี่ยนชูริมาเป็น ‘นาฮะ’ พื้นที่ปราสาทกว้างขวางมาก มีหลายห้องหลายมุมเหลือเกิน หลายประตูด้วย แต่ละอันก็มีชื่อต่างๆ กัน ซึ่งใครมันจะไปจำได้ ด้วยพื้นที่กว้างขวาง จะเดินให้ทั่วก็ใช้เวลาเกินชั่วโมง แต่การเดินสนุกขึ้นเมื่อมีกิจกรรมให้ทำ นั่นคือแต่ละจุดจะมีตรายางให้เราปั๊มลงไปบนแผนที่ ซึ่งมีทั้งหมด 25 จุด กับอีก 2 แสตมป์พิเศษ ถ้าใครได้ครบทุกแสตมป์ก็เอาไปแลกของได้ นั่นล่ะมันสนุกตรงนี้ ข้าพเจ้าเลยแยกเดินจากกลุ่มพี่ๆ มาตามเก็บให้ครบถ้วนด้วยเวลา 1 ชั่วโมง 20 นาที

 

ok46

 

 

ok47

 

ok48

 

ok49

 

เวลาก็คล้อยเที่ยงแล้ว เราออกจากปราสาทชูริก็มาจอดรถที่หน้าห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่งแล้วเข้าไปซื้อของนิดหน่อย ก่อนเดินออกกินโซบะร้านแผงลอยที่ระบบการจัดการดีมาก ใช้คนแค่คนเดียวในร้านเป็นคุณป้าท่านหนึ่ง จบมื้อเที่ยงก็เดินลัดเลาะถนน ทะลุตลาดสดกลางเมืองมาโผล่ร้านขายข้าวของเครื่องใช้เสื้อผ้าจากฝั่งอเมริกัน พวกชุดทหาร เก้าอี้สนาม กล่องฮาร์ดแวร์ใส่อุปกรณ์การรบต่างๆ สรุปไม่มีใครได้อะไร นอกจากพี่ซ้งได้กล่องใส่โดรนอันนึง เพราะแกแบกโดรนมาจากเมืองไทย ตั้งแต่วันแรกจนวันสุดท้ายไอ้ตัวโดรนกับมือถือยังค้นหากันไม่เจอเลย เชื่อมต่อไม่ได้ สุดท้ายก็ถูกบรรจุใส่กล่องแล้วก็แบกกลับไทยไปเฉยๆ

 

ok410

 

ok411

 

ok412

 

ok413

 

เกือบบ่าย 3 แล้ว เดี๋ยวเราต้องเอารถไปคืนตอน 5 โมงเย็น ยังพอมีเวลากันอยู่ พี่ใหม่บอกเดี๋ยวไปแวะ Outlet กันดีกว่า เผื่อจะซื้อของฝากนั่นนี่ จอดรถปุ๊บก็แยกย้ายกันตามอัธยาศัย ข้าพเจ้ามาเสียตังค์เอาก็ที่นี่แหล่ะ เดินข้ามถนนไปเป็นห้าง Yamada กดขาตั้งกล้องไป 1 อัน, ไฟคาดหัวเตรียมไปเดินป่าอีกอัน กดบัตรเครดิตเพลินเลยจ้า กลับมารวมตัวอีกครั้งแล้วนำรถไปคืน ถึงเวลานี้อยู่ดีๆ ข้าพเจ้าก็รู้สึกผะอืดผะอมขึ้นมา ไม่รู้เพราะอะไร เลยได้อาเจียนไปหนึ่งรอบที่ร้านเช่ารถนั่นล่ะ

 

ok414

 

ok415

 

ok419

 

ok418

 

กลับมาที่โรงแรมที่ฝากของไว้ พี่ๆ กลับมาแพ็คของฝากกัน ส่วนวิชาก็กลิ้งไปกลิ้งมาอยากอาเจียน เบียร์ของพวกเราที่แช่ในตู้เย็นก็ยังเหลือ แต่ข้าพเจ้าไม่สามารถจะกินได้ ก็กินมาซะขนาดไหนแล้ว 3 วันที่ผ่านมา พากันเดินพะรุงพะรังไปขึ้นรถไฟฟ้านำพาส่งสนามบิน กินข้าวมื้อเย็นบางพี่ก็ยังเติมเบียร์ได้ เหตุไฉนวิชาไม่สามารถก็ไม่รู้ กลับมาถึงสุวรรณภูมิโดยปลอดภัย พวกพี่ๆ ต่างแยกย้าย เหลือเพียงข้าพเจ้าต้องนอนที่นี่รอเดินทางกลับเชียงใหม่

 

ok416

 

นอนไม่หลับ กลิ้งไปกลิ้งมาอยู่ม้านั่งสนามบิน หยิบสมุดบันทึกที่ซื้อโปสการ์ดเก็บไว้ข้างใน เผื่อส่งให้ใครสักคน โปสการ์ดรูปแมวและมี ‘ชีซ่า’ อยู่ในภาพ ชีซ่าเป็นสัตว์หน้าตาคล้ายสิงโต พบเจอได้ทั่วไปตั้งแต่ลงเครื่องบิน ส่วนใหญ่จะถูกวางคู่กันไว้หน้าประตูหรือทางเข้าสถานที่สำคัญ มี 2 ตัวคู่กันชาย - หญิง ตัวเมียหุบปากตัวผู้อ้าปาก อยู่ช่วยเหลือกัน ตัวผู้คอยกำจัดสิ่งชั่วร้ายตัวเมียช่วยป้องกัน อะไรเป็นคู่ๆ มันก็ดีงี้ล่ะมั๊ง แต่ไม่ใช่อยู่เดี่ยวๆ จะอยู่ไม่ได้ บนหลังคาบ้านบางหลังที่โอกินาว่าก็มักมีรูปปั้นชีซ่าตัวผู้ตั้งไว้บนหลังคาตัวเดียวแบบไร้คู่ ก็พอยังทำหน้าที่ได้ คนบางคนไร้คู่อาจไม่ได้แปลว่าไม่มีใคร แต่ใครคนนั้นอาจเพียงคนที่อยู่ในห้วงคำนึงนึกถึงกันเฉยๆ เป็นแค่ปลายทางของโปสการ์ด ที่ผู้ส่งกับผู้รับในชีวิตนี้อาจจะไม่ได้มาใกล้กันเลย แต่ความสุขของผู้เขียนผู้ส่งมันก็บังเกิดขึ้นแล้วตั้งแต่เขียนที่อยู่ปลายทางจบลง จะถึงหรือไม่ เขาจะอ่านหรือไม่ ไม่ใช่เรื่องของเรา เท่านี้ชีซ่าเดี่ยวๆ ก็มีความสุขได้ :-)

 

แล้วพบกันใหม่

 

ปล.

  • เป็นทริปที่ได้ส่งโปสการ์ดจากต่างประเทศครั้งแรก

  • เป็นทริปที่ได้กินอิ่มที่สุดครั้งแรก

  • เป็นทริปที่เมาดีมีคุณภาพที่สุด

  • เป็นทริปที่สั้นแต่ได้เล่นดนตรีทุกคืนเลย

  • เป็นทริปที่ทำให้อยากกลับไปอีก

Profile picture for user Harmonic22@gmail.com

Wicha Teddaroon

เป็นคนขี้เกียจที่ชอบทำอะไรหลายๆอย่าง ถึงไม่ค่อยดีสักอย่าง แต่ก็มีความสุขดี

https://www.facebook.com/chorhormor